مطالعه اثرات اولئوروپین بر بافت غدد پروستات و سمینال وزیکول در موش‌های صحرایی دیابتی‌شده با استرپتوزوتوسین - فرزین جاوید (Āsīb/shināsī-i Darmāngāhī-i Dāmpizishkī, 2019)
بیماری دیابت موجب سوء عملکرد دستگاه تناسلی، اختلال در اسپرماتوژنز و نیز کاهش تعداد اسپرم، تستوسترون سرم و حجم مایع سمینال میگردد. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی اثر اولئوروپین بر تغییرات بافتی در غدد پروستات و سمینال وزیکول موشهای صحرایی دیابتیشده، بود. بدینمنظور، تعداد 30 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار در 3 گروه 10تایی درنظر گرفته شد که شامل گروه‌های کنترل، دیابتیشده و تیمار بودند. گروه تیمار پس از ایجاد دیابت بااسترپتوزوسین، اولئوروپین را با دز 500 میلیگرم بر کیلوگرم به‌مدت 28 روز از طریق گاواژ دریافت کرد. در پایان دوره، از گروههای مختلف نمونههای بافتی از غدد پروستات و سمینال وزیکول اخذ و پس از تهیه برش و رنگآمیزی معمول هماتوکسیلین-ائوزین مورد بررسی قرارگرفتند. نتایج بررسی مورفولوژیکی بیانگر افزایش ترشحات، افزایش معنیدار قطر واحدهای ترشحی و کاهش معنیدار بافت همبند بینابینی در غدد پروستات و سمینال وزیکول در گروه تیمار در مقایسه با گروه دیابتی بود (05/0p<). نتایج هیستومورفومتری نیز نشانگر افزایش معنیدار ارتفاع اپیتلیوم و قطر توبولهای پروستات و ارتفاع اپیتلیوم سمینال وزیکول در گروه تیمار نسبت به گروه دیابتی بود (05/0p<). هم‌چنین نسبت وزن غدد مورد مطالعه به وزن بدن در گروه تیمار در مقایسه با گروه دیابتی افزایش معنی‌‌داری داشت (05/0p<). این مطالعه نشان داد که تجویز اولئوروپین از تغییر‌ات بافتی ایجادشده توسط دیابت در غده پروستات و سمینال وزیکول موش‌‌ صحرایی جلوگیری می‌کند.