Geloof en kennis in die Heidelbergse Kategismus - Sarel P. van der Walt (In die Skriflig, 2013)
Die wyse waarop die noue band tussen geloof en kennis verstaan moet word, figureer huidig steeds in teologiese debatte. In hierdie artikel word die verband wat deur vraag en antwoord 21 van die Heidelbergse Kategismus tussen geloof en kennis getrek word, bestudeer. In reaksie op die skolastiek van die laat-Middeleeue toe verintellektualisering van geloof besonder beklemtoon is, het die Reformasie ’n klaarblyklike gebalanseerde nuansering van die verband tussen geloof en kennis tot gevolg gehad. Veral Calvyn het ’n besondere bydrae hiertoe gelewer en het ’n bepaalde invloed gehad op die formulering van geloof se kenniselement. Dit het ruimte gebied waarbinne Ursinus en die res van die betrokke kommissie hierdie unieke verband kon vasvang in die Kategismus as konfessie. Die Skrifgronde hiervoor is Hebreërs 11:1, 3 sowel as Jakobus 2:19. Albei hierdie Skrifdele dien as bewysgronde om die kennisaspek van geloof te begrond. Hierdie artikel dui aan hoe die Kategismus bogenoemde Skrifgronde verreken om geloof as voorwetenskaplike kennis te beskryf. Die kenniselement van geloof is die voorveronderstelling wat die eksegeet by die aanvang van sy wetenskaplike aktiwiteit op die tafel wil plaas. Hierdie voorwetenskaplike kennis dien ter ondersteuning van wetenskaplike teorievorming.