Rozległe zmiany bujające jako powikłanie leczenia izotretynoiną doustną w przebiegu ciężkiego trądziku - Alina Jankowska-Konsur (Przegląd Dermatologiczny, 2011)
Wprowadzenie: Trądzik zwykły jest częstym schorzeniem wieku młodzieńczego.Jego ciężkie postacie mają znaczący negatywny wpływ nastan fizyczny i psychiczny chorego i wymagają intensywnego leczenia.Lekiem o dużej skuteczności w terapii ciężkich postaci trądziku jestizotretynoina doustna, jednak jej stosowanie łączy się z występowaniemwielu działań niepożądanych. Cel pracy: Przedstawienie nietypowych zmian skórnych występującychjako powikłanie leczenia izotretynoiną doustną. Opis przypadku: Pacjent 21-letni zgłosił się do Kliniki Dermatologiiz rozległymi, bujającymi zmianami pokrytymi nawarstwionymi strupami,zlokalizowanymi w okolicy kątów żuchwy, na ramionach,klatce piersiowej i w górnej części pleców. Pacjent przez 9 miesięcyleczył się izotretynoiną doustnie. Był to jedyny lek, jaki stosował w ciąguostatniego roku. Pierwsze zmiany rozwinęły się po około 2 miesiącachstosowania leku, jednak pacjent kontynuował terapię. Izotretynoinęodstawił tydzień przed hospitalizacją w Klinice. Po wykluczeniuinnych schorzeń dermatologicznych i internistycznych u chorego rozpoznanopowikłanie leczenia izotretynoiną i włączono erytromycynędoustnie według antybiogramu oraz 2% sól srebrową sulfatiazoluw kremie, uzyskując stopniowe ustępowanie zmian. Wnioski: Zmiany skórne są najczęstszym objawem ubocznym leczeniaizotretynoiną. W piśmiennictwie światowym nie opisywano dotądprzypadku rozległych wykwitów bujających jako powikłania leczeniadoustnego tym preparatem. Obserwowane zmiany rozwinęły sięprawdopodobnie na tle nadmiernej urażalności skóry i przedłużonego,niekontrolowanego leczenia izotretynoiną, którą pacjent przyjmowałmimo pojawienia się niepożądanych objawów skórnych, a zakażeniegronkowcem złocistym mogło dodatkowo stymulować stan zapalnyw obrębie skóry.