مدلی مفهومی برای ساخت نظریههای کاربردی در علوم اجتماعی: چگونه دنیای معنابخشی کارورزان و اندیشمندان را به هم پیوند دهیم؟
چکیده دنیای هزارتوی ذهن آدمی با معجون نظریه و نظریهپردازی عجین شده است. این ویژگی، قدرت خلاقیت و آفرینندگی را ‐ به مدد کلمات، نشانهها و سمبلها ‐ به آدمی ارزانی داشته است. این توانایی گاهی انسان را در یافتن راهحل مشکلات یاری رسانده و گاهی هم فارغ از دغدغههای زندگی بوده و بیشتر به شکل هنر نمایان...
| Published in: | روش شناسی علوم انسانی |
|---|---|
| Main Authors: | , |
| Format: | Article |
| Language: | Persian |
| Published: |
پژوهشگاه حوزه و دانشگاه
2010-10-01
|
| Subjects: | |
| Online Access: | http://method.rihu.ac.ir/article_393_20c039c72e4a74102742cf947c214a11.pdf |
| Summary: | چکیده
دنیای هزارتوی ذهن آدمی با معجون نظریه و نظریهپردازی عجین شده است. این ویژگی، قدرت خلاقیت و آفرینندگی را ‐ به مدد کلمات، نشانهها و سمبلها ‐ به آدمی ارزانی داشته است. این توانایی گاهی انسان را در یافتن راهحل مشکلات یاری رسانده و گاهی هم فارغ از دغدغههای زندگی بوده و بیشتر به شکل هنر نمایان شده است. مظهر و جلوه این توانایی که گاه مفید و گاه غیر مفید بوده، واژة نظریة خوب را در ادیبات علم، پیشِ روی اندیشمندان و سیاستگذاران و مدیران قرار داده است.
در این نوشتار تلاش شده تا بر چیستی یک نظریة خوب توضیحی فراهم آید و فرآیند نظریهپردازی به عنوان یکی از جدیترین فعالیتهای ذهن، بررسی شود. این مقاله در دو بخش به نگارش درآمده است: بخش نخست مقاله بر چیستی نظریة خوب متمرکز شده و مدلهایی که به تبیین این موضوع پرداختهاند بررسی میشود. در این بخش شاخصهای خوب بودن نظریه به سه دسته فلسفی، روششناختی و کاربردی تقسیم شده است. در بخش دوم مقاله، با نقد مدلهای موجود در زمینة پیوند نظریه و عمل (شکلدهی نظریة خوب)، مدلی برای پیوند دادن معنابخشی کارورزان و اندیشمندان ارائه شده است. این مدل برای ساخت یک نظریة خوب بر همکاری کارورزانِ عملگرا و اندیشمندانِ علمگرا تأکید ویژه داشته و بر این باور است که نظریههای تجویزی کارورزان باید با نظریههای توصیفی و هنجاری اندیشمندان درهم آمیزد، تا نوعی نظریة خوب شکل گیرد. |
|---|---|
| ISSN: | 1608-7070 2588-5774 |