| Summary: | Amaç: Ülkemizde dil ve konuşma terapisi mesleğinin temelleri 1999 yılında Anadolu Üniversitesi Dil ve Konuşma Bozuklukları Eğitim, Araştırma ve Uygulama Merkezi’nin (DİLKOM) kuruluşu ile atılmıştır. Daha sonraki yıllarda açılan bölümler ile ülkemizdeki dil ve konuşma terapistlerinin (DKT) sayısı hızla artmıştır. Bununla birlikte terapi ihtiyacı duyan kişilerin, DKT mesleği ile ilgili bilgilerinin ve terapistlere ulaşma imkanlarının yeterli olmadığı söylenebilir. Bu çalışma, toplumdaki bireylerin dil ve konuşma terapisi mesleği hakkındaki farkındalık düzeylerini ortaya koymayı amaçlayan betimsel bir araştırmadır. Yöntem: Çalışmada katılımcıların farkındalık düzeylerini belirlemek amacıyla 31 maddeden oluşan bir anket kullanılmıştır. Araştırmaya; Türkiye’nin çeşitli şehirlerinde yaşayan, 18-70+ yaş aralığında, 86 erkek ve 138 kadın katılmıştır. Katılımcıların ankete vermiş oldukları cevaplar betimsel ve karşılaştırmalı istatistiksel yöntemler kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Farkındalık düzeyinin yaş, cinsiyet ve eğitim düzeyine göre farklılık gösterdiği; genel olarak dil ve konuşma terapisi mesleğinin bilinirliğinin yüksek olmadığı belirlenmiştir. Sonuç: Örneklem grubunda DKT bilinirliğinin yüksek olmadığı ancak tamamen tanınmayan/bilinmeyen bir meslek olmadığı da görülmektedir. Dil ve konuşma terapistlerinin; daha çok çocuk ve gençlerle çalışan, ağırlıklı olarak kekemelik ve konuşma kaybı gibi sorunlarla ilgilenen bir meslek grubu olarak algılandığı belirlenmiştir.
|
|---|
