| الملخص: | Toplumun belleği olan kültürün korunması, varlığını sürdürebilmesi için önemlidir. Toplumlar küreselleşme ile birlikte, kültürel korumanın önemi anlamıştır ve bunun için önemli adımlar atmışlardır. Bu önemli adımların başında UNESCO’nun faaliyetleri gelir. UNESCO tarafından 2003 yılında ilan edilen “Somut Olmayan Kültürel Mirası Koruma Sözleşmesi” bu kültürel değerlerin korunmasında büyük fayda sağlamıştır. Sözleşmenin koruma perspektifi içinde yer alan geleneksel el sanatları yer alır. Geleneksel el sanatları, bir toplumun kültürel kimliğinin ve tarihsel birikiminin önemli bir parçasıdır. Geleneksel el sanatları, nesiller boyunca aktarılan estetik, pratik ve zanaat bilgilerini içerir, bir toplumun tarihini, geleneklerini ve değerlerini yansıtan görsel bir dil oluşturur. Saraçlık, geleneksel el sanatı olması bakımından somut olmayan kültürel mirasının içindedir ve aynı zamanda bir zanaatkârlık kültürü ve estetik anlayışı barındıran bir sanat dalıdır. Bu zanaatların korunması ve teşvik edilmesi, hem sanatsal zenginliği hem de kültürel çeşitliliği sürdürmek açısından hayati bir öneme sahiptir. Bu meslek, günümüzde modern yaşamın ve ekonomik şartların etkisiyle yok olma tehlikesiyle karşı karşıyadır. Bu çalışma, saraçlığın tarihini incelemek, Erzurum’daki saraçlık tarihini incelemek, bu zanaatın korunmasına yönelik öneriler sunmak amacını taşımaktadır. Ayrıca Erzurum’da yaşayan usta saraçların hikâyeleri ve görüşleri aracılığıyla bu zanaatın mevcut durumu ele alınıp kültürel miras perspektifinde koruma yolları tartışılmaktadır.
|
|---|
