| 總結: | Modern toplumda akademik disiplinlerin yapay örgütlenmesi ile oluşan üniversiteler dijital dünyanın yeni normallerinde ağır bir ontolojik sancı çekmektedir. Dünyanın bir tasarıma dönüştüğü modern endüstri çağında düşünürün kaybolduğu, yerine araştırma projelerine gömülmüş araştırmacı tipinin oluştuğuna şahit olduk. Hiper hızda işleyen dijital dünyada ise hem düşünen hem de üreten, çok yönlü akademisyen profili şekillenmeye başladı. Bu profili mümkün kılan şeyler ise yükselen açık bilim paradigması ve dijital dönüşüm olarak görünmektedir. Bu çalışmada Immanuel Kant, Martin Heidegger, Theodor W. Adorno, Max Horkheimer ve Jacques Derrida’nın görüşleri temelinde üniversitelerde yaşanan dönüşüm ele alınmış ve dijital çağda üniversitelerin hem ontolojik olarak hem de fonksiyonel olarak etkilendiği gelişmeler tartışılmıştır.
|
|---|
