Męskość w kinie brytyjskim - Andrew Spicer (Kwartalnik Filmowy, 2005)
Złożone i wciąż zmieniające się przedstawienie męskości w kinie brytyjskim najlepiej chyba może być zrozumiane przez analizę najważniejszych typów kulturowych: bohatera, everymana, głupca, łotrzyka, buntownika, człowieka złamanego. Owe typy kulturowe są kluczowe dla reprezentacji gender w kinie popularnym, jako że są natychmiast rozpoznawalne i zawierają w sobie całą gamę istotnych postaw i wartości. Stanowią nakładające się na siebie, konkurujące ze sobą konstrukcje walczące o hegemonię, o status takiej wersji męskości, która jest najbardziej pożądana i najszerzej akceptowana. W kulturze brytyjskiej hegemoniczną wersję długo stanowił ideał brytyjskich klas rządzących: doskonały dżentelmen. A jednak w połowie II wojny światowej nastąpił zwrot i ideał ten zakwestionowany został przez inne kulturowe typy, szczególnie przez postać everymana. Przegląd ten, z konieczności mocno zawężony, obejmuje najważniejsze i najpopularniejsze filmy od 1943 do współczesności. Autor śledzi losy owych typów, ich wzloty i upadki, w zależności od tego, czy w danym momencie były w stanie ucieleśnić obowiązujące powszechnie postawy, a więc też w zależności od szerokich przemian społeczno-kulturowych.