Obszary ekwiwalencji w języku polskim i języku chińskim na przykładzie funkcji przypadków

W ostatnich latach wśród Chińczyków obserwuje się rosnące zainteresowanie nauką języka polskiego na poziomie akademickim. Jednocześnie zarówno studenci, jak i lektorzy borykają się z problemem istotnego braku odpowiednich materiałów dydaktycznych. Ich przygotowanie musi być poprzedzone stosownymi b...

Full description

Bibliographic Details
Published in:Acta Universitatis Lodziensis: Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców
Main Authors: Dominika Strok-Amain, Maciej Kret
Format: Article
Language:English
Published: Lodz University Press 2025-08-01
Subjects:
Online Access:https://czasopisma.uni.lodz.pl/kpc/article/view/23905
Description
Summary:W ostatnich latach wśród Chińczyków obserwuje się rosnące zainteresowanie nauką języka polskiego na poziomie akademickim. Jednocześnie zarówno studenci, jak i lektorzy borykają się z problemem istotnego braku odpowiednich materiałów dydaktycznych. Ich przygotowanie musi być poprzedzone stosownymi badaniami oraz refleksją teoretyczną nad różnymi typami zagadnień. Celem niniejszego artykułu jest wskazanie obszarów ekwiwalencji języka chińskiego i języka polskiego z perspektywy glottodydaktycznej. Analizowane w tekście zagadnienia skupione są wokół gramatyki funkcjonalnej, w szczególności zaś dotyczą kwestii funkcjonalnego wymiaru polskich przypadków. Obszar porównywanych konstrukcji zawężono do etapu nauki, w którym student chińskojęzyczny po raz pierwszy spotyka się z tą nową dla niego i obszerną kategorią gramatyczną, czyli do poziomu biegłości językowej A1. Deklinacja nie występuje w języku chińskim, lecz funkcje składniowe i komunikacyjne, które w polszczyźnie pełnią poszczególne przypadki, mają pewne odzwierciedlenia w chińszczyźnie. Przedstawiona analiza pozwoliła wyłonić te nietypowe dla odbiorcy chińskiego miejsca oraz wskazać poszczególne konstrukcje czy wyrazy funkcyjne, które używane są w podobnym celu w jego ojczystym języku.
ISSN:0860-6587
2449-6839