Erken Çocukluk Eğitiminde Rehberli Oyuna Yönelik Öğretmen Görüşlerinin İncelenmesi - Muhsin Yörük; Menekşe Boz (Yaşadıkça Eğitim, 2024)
Oyun erken çocukluk dönemi çocukları için en önemli ve en doğal öğrenme aracıdır. Oyun sürecinde yetişkin desteği alan çocukların daha üst düzeyde ve daha derin öğrenme sürecine ulaştıkları görülmektedir. Bu araştırmada okul öncesi öğretmenlerinin sınıflarında rehberli oyunu kullanma durumlarına ilişkin görüşleri incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu ölçüt örnekleme yöntemi kullanılarak belirlenen Antalya İli Merkez ilçelerinde bulunan Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı okul öncesi eğitim kurumlarında görev yapan gönüllü 25 okul öncesi öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri araştırmacılar tarafından geliştirilen “Öğretmen Bilgi Formu” ve “Rehberli Oyun Görüşme Formu” aracılığıyla elde edilmiştir. Araştırmanın verileri içerik analizi ile çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda öğretmenlerin rehberli oyunu tanımlamakta ve çocukların öğrenmesinde rehberli oyunun kullanımı konusunda belirsizlikler yaşadıkları görülmüştür. Buna rağmen öğretmenler sınıf içi ve dışı öğrenme sürecinde oyunu aktif ve etkin olarak kullandıklarını ifade etmişlerdir. Öğretmenler çocukların oyunlarını geliştirmek, zenginleştirmek ve genişletmek için farklı strateji ve düzenlemeler yapmaktadırlar. Öğretmenler rehberli oyunu planlama, uygulama ve değerlendirme süreçlerinde zorluklar yaşadıklarını ve en çok oyun süreci ile eğitimsel destek süreçlerine ilişkin destek ihtiyaçlarının olduğunu belirtmektedirler. Bu destekleri yüz yüze ve uygulamalı olarak almak istediklerini ifade etmişlerdir.