مقایسه اثر تمرینات مقاومتی و تداومی هوازی بر محتوای پروتئین‌‌های PAX7، NF-KB ، FOXO3 و nAChR رت‌‌های ماده‌ مدل سارکوپنی

• 出版年: مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش
• 主要な著者: مرضیه پاپی صاد, عبدالحمید حبیبی, سعید شاکریان, محمد رمی
• フォーマット: 論文
• 言語: ペルシア語
• 出版事項: University of Birjand 2025-06-01
• 主題: تمرین مقاومتی; تمرین تداومی; رت ماده; سارکوپنی
• オンライン･アクセス: https://jpsbs.birjand.ac.ir/article_3263_7c0b13dc848acfbf1056ee9cccde24de.pdf
• ISSN: 2383-0182; 2538-4694

زمینه و هدف: اختلال در بازسازی بافت عضلانی، که معمولاً با افزایش سن همراه است، در سارکوپنی مشاهده شده است و اجرای تمرینات مقاومتی و تداومی به عنوان یک راهکار اساسی در پیشگیری از سارکوپنی مطرح است. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر شش هفته‌‌ تمرین مقاومتی و تمرین تداومی هوازی بر محتوای پروتئین‌‌های عامل رونویسی پروتئین جعبه جفت (PAX7)، عامل هسته‌ای کاپا بی (NF-KB)، پروتئین جعبه چنگالی 3 (FOXO3) و گیرنده‌های استیل‌کولین نیکوتینی (nAChR) عضله دوقلو، در رت‌‌های مدل سارکوپنی انجام شد. روش‌ تحقیق: در این مطالعه تجربی، 20 سر رت ماده بالغ به چهار گروه مساوی (پنج سر هر گروه) سالم کنترل، سارکوپنی کنترل، سارکوپنی تمرین مقاومتی، و سارکوپنی تمرین تداومی تقسیم شدند. برای مدل‌سازی پیری و سارکوپنی، رت‌ها به مدت 10 روز تحت تزریق دگزامتازون قرار گفتند. شش هفته تمرین مقاومتی با شدت متوسط  و تداومی  با شدت متوسط برای گروه‌های مداخله انجام شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش تحلیل واریانس یک‌ راهه به همراه آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری 05/0≥p استفاده شد. یافته‌‌ها: افزایش معنی دار محتوای پروتئین‌‌های PAX7 و nAChR (001/0=p) و کاهش معنی دار محتوای پروتئین‌‌های NF-KB (001/0=p) و FOXO3  (001/0=p) در گروه‌‌های سارکوپنی تمرین مقاومتی و تداومی در مقایسه با گروه کنترل سارکوپنی پس از مداخله تمرین، مشاهده شد. علاوه بر این، افزایش و کاهش معنی داری بزرگتری به‌‌ترتیب در مقدار پروتئین‌‌های PAX7  (001/0=p) و NF-KB (001/0=p) در گروه سارکوپنی تمرین تداومی در مقایسه با گروه سارکوپنی تمرین مقاومتی، دیده شد؛ در حالی که پروتئین FOXO3 در گروه سارکوپنی تمرین مقاومتی در مقایسه با گروه سارکوپنی تمرین تداومی  (001/0=p) کاهش بیشتری داشت. نتیجه‌گیری: با توجه به این که مقادیر پروتئین‌‌های PAX7، NF-KB، FOXO3 و nAChR پس از اجرای هر دو نوع پروتکل ورزشی بهبود یافت؛ احتمالاً استفاده از آن‌‌ها به‌عنوان بخشی از برنامه کنترل پزشکی بیماران سارکوپنی می‌تواند به‌عنوان یک راه ‌حل غیر دارویی امیدوارکننده باشد.