بررسی خصوصیات بالینی سرطان پستان در زنان بالای 70 سال

مقدمه: سرطان پستان شایع‌ترین نوع سرطان در زنان است. 35% تمام سرطان‌های ‌پستان در زنان ‌بالای 70 سال گزارش شده است، مطالعه حاضر با هدف ارزیابی خصوصیات بالینی سرطان پستان در زنان ‌بالای 70 سال انجام شد. روش‌کار: در این مطالعه چند مرکزی و گذشته‌نگر و توصیفی، 2723 پرونده زن مبتلا به سرطان پستان مراجعه ک...

Full description

Bibliographic Details
Published in:Majallah-i Zanān, Māmā̓ī va Nāzā̓ī-i Īrān
Main Authors: سودابه شهیدثالث, مهدی سیلانیان طوسی, منا جودی, نسیم شاهسون غربی, سعیده احمدی سیماب, مهری شاه‌آبادی
Format: Article
Language:Persian
Published: Mashhad University of Medical Sciences 2017-01-01
Subjects:
Online Access:http://ijogi.mums.ac.ir/article_8274_f467e7e6fb8330b07dbb15c3e49ecebc.pdf
Description
Summary:مقدمه: سرطان پستان شایع‌ترین نوع سرطان در زنان است. 35% تمام سرطان‌های ‌پستان در زنان ‌بالای 70 سال گزارش شده است، مطالعه حاضر با هدف ارزیابی خصوصیات بالینی سرطان پستان در زنان ‌بالای 70 سال انجام شد. روش‌کار: در این مطالعه چند مرکزی و گذشته‌نگر و توصیفی، 2723 پرونده زن مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به بیمارستان امید و مرکز تخصصی رادیوتراپی انکولوژی رضا (ع) شهر مشهد در طی سال‌های 1380 تا 1391 مورد ارزیابی قرار گرفت. تمام اطلاعات لازم شامل سن، سابقه فامیلی، پاتولوژی تومور، مرحله بالینی تومور، وضعیت گیرنده‌های هورمونی و پروتئین HER2 تومور، نوع جراحی، نوع درمان ادجونت (رادیوتراپی، کموتراپی، هورمون درمانی) از پرونده‌ها استخراج شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها‌ با استفاده از نرم‌افزار SPSS (نسخه 16) انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: پاتولوژی اکثر بیماران (4/89%) داکتال کارسینوما انوازیو بود. 106 نفر (8/65%) از بیماران گیرنده استروژن مثبت، 79 نفر (85/59%) گیرنده پروژسترون مثبت و 89 نفر (49/64%) HER2 منفی داشتند. اکثر بیماران (4/71%) تحت جراحی رادیکال ماستکتومی مدیفیه قرار گرفته بودند و شایع‌ترین مرحله بیماری (54/33%) 11B بود. نتیجه‌گیری: سرطان پستان در زنان ‌بالای 70 سال بیشتر از نوع انوازیو داکتال کارسینوما می‌باشد و شایع‌ترین مرحله بیماری B II می‌باشد. اکثر بیماران از نظر گیرنده هورمونی استروژن مثبت و از نظر HER2 منفی می‌باشند، لذا پیشنهاد می‌شود که در رویکرد درمانی به این دسته از بیماران به خصوصیات بالینی اختصاصی آن‌ها توجه شود.
ISSN:1680-2993
2008-2363