| Summary: | Öz
Jacques Tati sineması, gerek dünya sinema tarihinde, gerek de mimarlık (tarihi) sinema ilişkisi bağlamında çok önemli bir yere sahiptir. Tati’nin 1967 yılında çektiği ‘Play Time’ filmi de, mimari ve kentsel unsurlar üzerine şekillenir ve dönemine bu çerçevelerden ışık tutan bir filmdir. Bu makalede, Tati’nin ‘Play Time’ filmi üzerinden yapılacak mekânsal analizler doğrultusunda modern mimarlık ve şehircilik kuramları üzerine eleştirel bir bakış getirilmesi amaçlanmaktadır. Bu çerçevede, ilk bölümde Jacques Tati filmlerinin sinema dünyası ve tarihindeki yeri ile ‘Play Time’ filminin sinematografik yapısı incelenecektir. Bundan sonraki kısımlarda filme dair mekansal analiz ve bulgular üzerine değerlendirmeler yapılacak olup; öncelikle modern mimarinin başat unsurlarından olan “prizmatik” kamusal yapılar ve “kutu mekanlar”, sonrasında da filmde yer alan sergi mekânı, mobilya tasarımı bağlamında yabancılaşma metaforu üzerinden ele alınacaktır. Bunu müteakip, filmdeki sembolik mimari ifade araçlarından biri olan “cam”, modern yaşamda ifade ettiği anlam çerçevesinde; konut yaşantısının resmedildiği sahneler de, modern yaşamın konut ve yapı mahremiyetine etkileri üzerinden analiz edilecektir. Son kısımda da, restoran sahnelerinin incelenmesi üzerinden modern tasarım anlayışına dair eleştirel bir inceleme yapılacak ve sonuç kısmıyla makale tamamlanacaktır.
|
|---|
