Działalność oratoryjna salezjanów w okresie międzywojennym

• 出版年: Seminare
• 第一著者: Jan Piotr Niewęgłowski
• フォーマット: 論文
• 言語: 英語
• 出版事項: The Francis de Sales Scientific Society (TNFS.PL) 2020-07-01
• 主題: Jan Bosko; Towarzystwo Salezjańskie; system prewencyjny; oratorium; działalność oratoriów w Polsce
• オンライン･アクセス: https://ojs.seminare.pl/index.php/seminare/article/view/580
• ISSN: 1232-8766; 2450-1328

W listopadzie 1918 r. Polska odzyskała niepodległość po 123 latach rozbiorów. Nowe państwo powstało z trzech różnych państwowości (Prusy, Austria, Rosja), dlatego tworzenie państwowości polskiej napotykało na niesamowicie wielkie trudności. Brakowało wszystkiego: struktur politycznych, ekonomicznych, prawniczych, administracyjnych, jednolitego systemu szkolnictwa. Sytuację i tak trudną, komplikował ponadto ogólnoświatowy kryzys ekonomiczny. W proces tworzenia nowych struktur szkolnych i wychowawczych czynnie włączyło się Towarzystwo Salezjańskie, które rozpoczęło swoją działalność na ziemiach polskich w 1898 r. w Oświęcimiu. Korzystając z dużej przychylności władz różnego szczebla, jak również z otwartości polskiego społeczeństwa, salezjanie otwierali szkoły ogólnokształcące, szkoły zawodowe, internaty oraz sierocińce. Jedną z form pracy salezjańskiej było również oratorium. Była to uprzywilejowana metoda pracy z młodzieżą Założyciela salezjanów ks. Jana Bosko. Kontynuując jego charyzmat w Polsce, salezjanie, w miarę swoich możliwości, prowadzili pracę oratoryjną przy powstałych placówkach wychowawczych i parafiach.