Estetyka wynaturzeń i obsesja rozkładu – obraz ciała w filmach Luisa Buñuela
W filmach Buñuela surrealistyczna wizja „żywego piękna” jawi się jako „piękno zdegenerowane”. Buñuel burzy wiarę zarówno w fizyczne, jak i moralne piękno człowieka. Niedoskonałość fizyczna postaci idzie w parze z pozbawieniem ich wrażliwości, natomiast piękno zostaje zdegradowane przez deprawację mo...
| Published in: | Kwartalnik Filmowy |
|---|---|
| Main Author: | |
| Format: | Article |
| Language: | English |
| Published: |
Institute of Art of the Polish Academy of Sciences
2000-06-01
|
| Subjects: | |
| Online Access: | https://czasopisma.ispan.pl/index.php/kf/article/view/4239 |
