نقش ظرفیت خودمهارگری و خودنظم‌بخشی در تبیین شادزیستی دانشجویان

این مطالعه با هدف تعیین رابطۀ ظرفیت خودمهارگری، و خودنظم بخشی با شادزیستی انجام شد. جامعۀ مورد مطالعه را تمامی دانشجویان دانشگاه گیلان در سال تحصیلی 91-1390 تشکیل می‌دادند که از میان آن‌ها نمونه‌ای به حجم 187 نفر با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های خود...

Full description

Bibliographic Details
Published in:مطالعات روانشناختی
Main Authors: عباسعلی حسین‌خانزاده, محبوبه طاهر, حاتم محمدی
Format: Article
Language:Persian
Published: Alzahra University, Faculty of Educational Sciences and Psychology 2016-02-01
Subjects:
Online Access:http://psychstudies.alzahra.ac.ir/article_2185_cfd2b6e917748df2ab9d73d523e36b62.pdf
Description
Summary:این مطالعه با هدف تعیین رابطۀ ظرفیت خودمهارگری، و خودنظم بخشی با شادزیستی انجام شد. جامعۀ مورد مطالعه را تمامی دانشجویان دانشگاه گیلان در سال تحصیلی 91-1390 تشکیل می‌دادند که از میان آن‌ها نمونه‌ای به حجم 187 نفر با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های خودمهارگری، راهبردهای خودنظم‌بخشی عاطفی و شادزیستی آکسفورد استفاده شد. نتایج نشان داد بین نمرۀ کل شادزیستی و خرده‌مقیاس‌های تجربۀ مثبت و احساس مثبت آن با ظرفیت خودمهارگری و راهبردهای خودنظم بخشی (شامل شناختی، رفتاری، تمرکز بر تغییر عاطفه و افزایش عاطفه مثبت) رابطۀ مثبت معنا‌دار وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد متغیرهای ظرفیت خودمهارگری و راهبرد افزایش عواطف مثبت قادر هستند 17% از واریانس کل شادزیستی دانشجویان را تبیین کنند. همچنین نتایج آزمون تی نشان داد بین نمرۀ کل شادزیستی و خرده‌مقیاس‌های آن در دانشجویان مجرد و متأهل تفاوت معنادار وجود دارد.بر اساس یافته‌های این پژوهش به کارگیری  ظرفیت خودمهارگری و خود نظم‌بخشی می‌تواند موجب شادزیستی شود.
ISSN:2538-2942
2538-2950