مرجعیتزدایی پساساختارگرا در تربیت اخلاقی با رویکردی انتقادی از منظر اسلامی
نگرش پساساختارگرایی به اخلاق، بر محور تأکید بر کثرت، تنوع و تفاوت در حوزة ارزشها، نفی قطعیت، تعیّن، و فراگیر بودن اصول اخلاقی استوار است. بر این مبنا، پساساختارگرایی نمیتواند با پذیرش مرجعیت اصول اخلاقی عام و همگانی سازگار باشد. در مقابل، رویکرد اسلامی به اخلاق با تکیه بر وجوه مشترک انسانی، بیش ا...
Main Author: | |
---|---|
Format: | Article |
Language: | fas |
Published: |
Alzahra University
2016-04-01
|
Series: | اندیشههای نوین تربیتی |
Subjects: | |
Online Access: | http://jontoe.alzahra.ac.ir/article_2275_c21cdcfd7b8969b02a78f0786fa0dd2c.pdf |
Summary: | نگرش پساساختارگرایی به اخلاق، بر محور تأکید بر کثرت، تنوع و تفاوت در حوزة ارزشها، نفی قطعیت، تعیّن، و فراگیر بودن اصول اخلاقی استوار است. بر این مبنا، پساساختارگرایی نمیتواند با پذیرش مرجعیت اصول اخلاقی عام و همگانی سازگار باشد. در مقابل، رویکرد اسلامی به اخلاق با تکیه بر وجوه مشترک انسانی، بیش از توجه به تفاوتهای ارزشی؛ بر تشابهها و اصول جهانی اخلاق تأکید دارد؛ لذا میتوان گفت از منظر اسلامی، دست کم، پذیرش مرجعیت برخی اصول اخلاقی ضروری است. چنین به نظر میرسد که نفی مرجعیت اصول اخلاقی از تربیت اخلاقی نتایج و پیامدهای ناخوشایندی همچون شیوع نگرشهای فردی، نسبی و کثرتگرایانه در حوزه اخلاق و بسط شرایط تصمیمناپذیری و عدم قطعیت و دامن زدن به شک و تردید مداوم و همیشگی را به همراه دارد که امکان تربیت اخلاقی را متزلزل مینماید. در این مقاله، تبیین اهم نتایج و پیامدهای حاصل از مرجعیتزدایی اخلاقی در قالب نقد بیرونی رویکرد پساساختارگرایی به تربیت اخلاقی از منظر اسلامی محور اساسی بحث واقع شده است. |
---|---|
ISSN: | 1735-448X 2476-7654 |