مطالعة انتقادی سیاست خارجی محمدرضاشاه پهلوی در آینه نوشته ها و بیانات او
<em>گفتمان مجموعهای از نشانههاست که بهصورت فراگیر به شکلدهی رفتارهای فردی و اجتماعی جامعه میپردازد. در هر نظم گفتمانی مجموعهای از قوانین و قراردادها وضع میشود که به ساختاربندی اصول گفتمانی میپردازد. کنشگران اجتماعی با هدفهای ایدئولوژیکِ مدنظر خود اقدام به واردکردن نشانهها در چارچوب گ...
Main Authors: | , |
---|---|
Format: | Article |
Language: | fas |
Published: |
Alzahra University
2018-11-01
|
Series: | تاریخ اسلام و ایران |
Subjects: | |
Online Access: | http://hii.alzahra.ac.ir/article_3750_4d52b83848f9cf1d120917adcc53d10b.pdf |
id |
doaj-a8921008e0654c728d2ea3c8fb3b93d4 |
---|---|
record_format |
Article |
spelling |
doaj-a8921008e0654c728d2ea3c8fb3b93d42020-11-25T01:57:59ZfasAlzahra Universityتاریخ اسلام و ایران2008-885X2538-34932018-11-012839436410.22051/hii.2018.6530.3750مطالعة انتقادی سیاست خارجی محمدرضاشاه پهلوی در آینه نوشته ها و بیانات اوهما اسدی0فرهاد ساسانی1دانشجوی دکتری زبان شناسی همگانی دانشگاه الزهرادانشیار گروه زبان شناسی دانشگاه الزهرا<em>گفتمان مجموعهای از نشانههاست که بهصورت فراگیر به شکلدهی رفتارهای فردی و اجتماعی جامعه میپردازد. در هر نظم گفتمانی مجموعهای از قوانین و قراردادها وضع میشود که به ساختاربندی اصول گفتمانی میپردازد. کنشگران اجتماعی با هدفهای ایدئولوژیکِ مدنظر خود اقدام به واردکردن نشانهها در چارچوب گفتمانی خود میکنند و اینجاست که زبان به عنوان بخش مهمِ سازندة گفتمان وارد عرصه میشود و به صورت نرمافزاری به تثبیت معناهای مدنظر کنشگران میپردازد. محمدرضا پهلوی نیز با استفاده از سازوکارهای زبانی در سطح روابط بینالملل، واقعیتهای سیاسی را بازنمایی میکرد و متناسب با سیر تحولات سیاسی و اجتماعی و فضای حاکمِ دوران خود به تثبیت نشانهها در چارچوب گفتمان سیاست خارجی خود میپرداخت. در یک الگوی نشانهشناختی از این گفتمان، محوریترین نشانه در مرکز قرار گرفته و سایر عناصر در پیوند با آن قرار میگیرند. این پژوهش توجه خود را به چگونگی کارکرد برجستهسازی و حاشیهرانی در گفتمان سیاست خارجی شاه معطوف کرده و از این طریق نشانههای مسلطشده و غالب در گفتمان شاه را مشخص میکند. در این پژوهش، پنج دورة تاریخی براساس مفصلبندیِ نشانههای مسلط و ویژگیهای غالب گفتمانی برای گفتمان سیاست خارجی شاه به این شرح تعیین شده است: دورة یکم: 1320-1324، دورة دوم: 1325-1332، دورة سوم: 1333-1344، دورة چهارم: 1345-1352 و دورة پنجم: 1353-1356. نتایج بهدستآمده از این تحقیق نشان میدهد که شرایط و رویدادهای حساس تاریخی در هر برهة زمانی منجر به جابه جایی نشانهها و تغییر چارچوب گفتمانی شاه نیز میشود.</em><br />http://hii.alzahra.ac.ir/article_3750_4d52b83848f9cf1d120917adcc53d10b.pdfگفتمان محمدرضا پهلویسیاست خارجی ایرانبرجستهسازیحاشیهرانی |
collection |
DOAJ |
language |
fas |
format |
Article |
sources |
DOAJ |
author |
هما اسدی فرهاد ساسانی |
spellingShingle |
هما اسدی فرهاد ساسانی مطالعة انتقادی سیاست خارجی محمدرضاشاه پهلوی در آینه نوشته ها و بیانات او تاریخ اسلام و ایران گفتمان محمدرضا پهلوی سیاست خارجی ایران برجستهسازی حاشیهرانی |
author_facet |
هما اسدی فرهاد ساسانی |
author_sort |
هما اسدی |
title |
مطالعة انتقادی سیاست خارجی محمدرضاشاه پهلوی در آینه نوشته ها و بیانات او |
title_short |
مطالعة انتقادی سیاست خارجی محمدرضاشاه پهلوی در آینه نوشته ها و بیانات او |
title_full |
مطالعة انتقادی سیاست خارجی محمدرضاشاه پهلوی در آینه نوشته ها و بیانات او |
title_fullStr |
مطالعة انتقادی سیاست خارجی محمدرضاشاه پهلوی در آینه نوشته ها و بیانات او |
title_full_unstemmed |
مطالعة انتقادی سیاست خارجی محمدرضاشاه پهلوی در آینه نوشته ها و بیانات او |
title_sort |
مطالعة انتقادی سیاست خارجی محمدرضاشاه پهلوی در آینه نوشته ها و بیانات او |
publisher |
Alzahra University |
series |
تاریخ اسلام و ایران |
issn |
2008-885X 2538-3493 |
publishDate |
2018-11-01 |
description |
<em>گفتمان مجموعهای از نشانههاست که بهصورت فراگیر به شکلدهی رفتارهای فردی و اجتماعی جامعه میپردازد. در هر نظم گفتمانی مجموعهای از قوانین و قراردادها وضع میشود که به ساختاربندی اصول گفتمانی میپردازد. کنشگران اجتماعی با هدفهای ایدئولوژیکِ مدنظر خود اقدام به واردکردن نشانهها در چارچوب گفتمانی خود میکنند و اینجاست که زبان به عنوان بخش مهمِ سازندة گفتمان وارد عرصه میشود و به صورت نرمافزاری به تثبیت معناهای مدنظر کنشگران میپردازد. محمدرضا پهلوی نیز با استفاده از سازوکارهای زبانی در سطح روابط بینالملل، واقعیتهای سیاسی را بازنمایی میکرد و متناسب با سیر تحولات سیاسی و اجتماعی و فضای حاکمِ دوران خود به تثبیت نشانهها در چارچوب گفتمان سیاست خارجی خود میپرداخت. در یک الگوی نشانهشناختی از این گفتمان، محوریترین نشانه در مرکز قرار گرفته و سایر عناصر در پیوند با آن قرار میگیرند. این پژوهش توجه خود را به چگونگی کارکرد برجستهسازی و حاشیهرانی در گفتمان سیاست خارجی شاه معطوف کرده و از این طریق نشانههای مسلطشده و غالب در گفتمان شاه را مشخص میکند. در این پژوهش، پنج دورة تاریخی براساس مفصلبندیِ نشانههای مسلط و ویژگیهای غالب گفتمانی برای گفتمان سیاست خارجی شاه به این شرح تعیین شده است: دورة یکم: 1320-1324، دورة دوم: 1325-1332، دورة سوم: 1333-1344، دورة چهارم: 1345-1352 و دورة پنجم: 1353-1356. نتایج بهدستآمده از این تحقیق نشان میدهد که شرایط و رویدادهای حساس تاریخی در هر برهة زمانی منجر به جابه جایی نشانهها و تغییر چارچوب گفتمانی شاه نیز میشود.</em><br /> |
topic |
گفتمان محمدرضا پهلوی سیاست خارجی ایران برجستهسازی حاشیهرانی |
url |
http://hii.alzahra.ac.ir/article_3750_4d52b83848f9cf1d120917adcc53d10b.pdf |
work_keys_str_mv |
AT hmạạsdy mṭạlʿẗạntqạdysyạstkẖạrjymḥmdrḍạsẖạhphlwydrậynhnwsẖthhạwbyạnạtạw AT frhạdsạsạny mṭạlʿẗạntqạdysyạstkẖạrjymḥmdrḍạsẖạhphlwydrậynhnwsẖthhạwbyạnạtạw |
_version_ |
1724971313759518720 |