Zaburzenia świadomości z perspektywy neuroobrazowania
Pacjenci po ciężkich uszkodzeniach mózgu często nie są zdolni do komunikacji ani samodzielnego poruszania się oraz nie wykazują żadnych oznak zachowań celowych, a równocześnie mogą pozostawać świadomi. Tego rodzaju stany określamy jako zaburzenia świadomości. Ich dotychczasowa kliniczna diagnoza,...
Main Authors: | , , , , , |
---|---|
Format: | Article |
Language: | English |
Published: |
Medical Communications Sp. z o.o.
2016-03-01
|
Series: | Aktualności Neurologiczne |
Subjects: | |
Online Access: | http://neurologia.com.pl/index.php/wydawnictwa/2016-vol-16-no-1/zaburzenia-swiadomosci-z-perspektywy-neuroobrazowania?aid=865 |
id |
doaj-b9e72fba4bae49f3ad14bad8b48527ba |
---|---|
record_format |
Article |
spelling |
doaj-b9e72fba4bae49f3ad14bad8b48527ba2020-11-24T22:32:50ZengMedical Communications Sp. z o.o.Aktualności Neurologiczne1641-92272451-06962016-03-01161374910.15557/AN.2016.0006Zaburzenia świadomości z perspektywy neuroobrazowaniaUrszula Górska0Krzysztof Gociewicz1Marcin Koculak2Anna Jurasińska3Marta Brocka4Marek Binder5Zakład Psychofizjologii, Instytut Psychologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków, Polska; Department of Neurophysiology, Donders Institute for Brain, Cognition and Behaviour, Nijmegen, HolandiaZakład Psychofizjologii, Instytut Psychologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków, PolskaZakład Psychofizjologii, Instytut Psychologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków, PolskaZakład Psychofizjologii, Instytut Psychologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków, PolskaZakład Psychofizjologii, Instytut Psychologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków, Polska; Leibniz Institute for Neurobiology, Magdeburg, NiemcyZakład Psychofizjologii, Instytut Psychologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków, PolskaPacjenci po ciężkich uszkodzeniach mózgu często nie są zdolni do komunikacji ani samodzielnego poruszania się oraz nie wykazują żadnych oznak zachowań celowych, a równocześnie mogą pozostawać świadomi. Tego rodzaju stany określamy jako zaburzenia świadomości. Ich dotychczasowa kliniczna diagnoza, opierająca się na złożonych kryteriach behawioralnych, ciągle pozostawia przypadki niejednoznaczne. Niniejszy artykuł przedstawia przegląd najnowszych podejść eksperymentalnych służących ocenie struktury i funkcji ośrodkowego układu nerwowego, bazujących na neuroobrazowaniu i korzystających z aktualnej wiedzy o mózgowych mechanizmach świadomości. Wszystkie one mają na celu znalezienie jak najskuteczniejszej miary, która umożliwiłaby rzetelniejszą diagnozę. Pierwszy kierunek badań opiera się na technikach obrazowania strukturalnego, które dostarczają informacji na temat organizacji i stanu połączeń neuronalnych w obrębie mózgowia. Kolejny stanowią badania funkcjonalne, w których wyróżniamy podejścia pasywne i aktywne. Paradygmaty pasywne oceniają możliwość wystąpienia świadomości w sieci mózgowej pacjenta bez jego aktywnego udziału w zadaniu eksperymentalnym, zaś aktywne umożliwiają wnioskowanie o stanie świadomości na podstawie neuronalnych korelatów aktywności wolicjonalnej zarejestrowanych w trakcie wykonywania przez pacjenta zadania umysłowego. To drugie podejście opiera się na założeniu, że aktywność wolicjonalna wymaga świadomości i nie da się jej wyjaśnić w kategoriach stereotypowych reakcji na stymulację. Podczas gdy większość przedstawionych w niniejszym przeglądzie podejść bardzo dobrze sprawdza się w różnicowaniu pomiędzy grupami, do tej pory niewiele z nich pozwala różnicować stan świadomości na poziomie pojedynczego pacjenta. W tym najistotniejszym – jeśli wziąć pod uwagę dalszą opiekę nad pacjentem – zadaniu duży potencjał wydaje się mieć komplementarne korzystanie z kilku metod bądź stosowanie badań pozwalających wieloaspektowo ocenić funkcjonowanie mózgowia dzięki jednoczesnemu wykorzystaniu różnych technik pomiaru (np. EEG i fMRI).http://neurologia.com.pl/index.php/wydawnictwa/2016-vol-16-no-1/zaburzenia-swiadomosci-z-perspektywy-neuroobrazowania?aid=865zaburzenia świadomościmózgowe mechanizmy świadomościneuroobrazowaniestan wegetatywnystan minimalnej świadomości |
collection |
DOAJ |
language |
English |
format |
Article |
sources |
DOAJ |
author |
Urszula Górska Krzysztof Gociewicz Marcin Koculak Anna Jurasińska Marta Brocka Marek Binder |
spellingShingle |
Urszula Górska Krzysztof Gociewicz Marcin Koculak Anna Jurasińska Marta Brocka Marek Binder Zaburzenia świadomości z perspektywy neuroobrazowania Aktualności Neurologiczne zaburzenia świadomości mózgowe mechanizmy świadomości neuroobrazowanie stan wegetatywny stan minimalnej świadomości |
author_facet |
Urszula Górska Krzysztof Gociewicz Marcin Koculak Anna Jurasińska Marta Brocka Marek Binder |
author_sort |
Urszula Górska |
title |
Zaburzenia świadomości z perspektywy neuroobrazowania |
title_short |
Zaburzenia świadomości z perspektywy neuroobrazowania |
title_full |
Zaburzenia świadomości z perspektywy neuroobrazowania |
title_fullStr |
Zaburzenia świadomości z perspektywy neuroobrazowania |
title_full_unstemmed |
Zaburzenia świadomości z perspektywy neuroobrazowania |
title_sort |
zaburzenia świadomości z perspektywy neuroobrazowania |
publisher |
Medical Communications Sp. z o.o. |
series |
Aktualności Neurologiczne |
issn |
1641-9227 2451-0696 |
publishDate |
2016-03-01 |
description |
Pacjenci po ciężkich uszkodzeniach mózgu często nie są zdolni do komunikacji ani samodzielnego poruszania się oraz nie
wykazują żadnych oznak zachowań celowych, a równocześnie mogą pozostawać świadomi. Tego rodzaju stany określamy
jako zaburzenia świadomości. Ich dotychczasowa kliniczna diagnoza, opierająca się na złożonych kryteriach behawioralnych,
ciągle pozostawia przypadki niejednoznaczne. Niniejszy artykuł przedstawia przegląd najnowszych podejść
eksperymentalnych służących ocenie struktury i funkcji ośrodkowego układu nerwowego, bazujących na neuroobrazowaniu i korzystających z aktualnej wiedzy o mózgowych mechanizmach świadomości. Wszystkie one mają na celu znalezienie jak najskuteczniejszej miary, która umożliwiłaby rzetelniejszą diagnozę. Pierwszy kierunek badań opiera się na technikach obrazowania strukturalnego, które dostarczają informacji na temat organizacji i stanu połączeń neuronalnych w obrębie mózgowia. Kolejny stanowią badania funkcjonalne, w których wyróżniamy podejścia pasywne i aktywne. Paradygmaty pasywne oceniają możliwość wystąpienia świadomości w sieci mózgowej pacjenta bez jego aktywnego udziału w zadaniu eksperymentalnym, zaś aktywne umożliwiają wnioskowanie o stanie świadomości na podstawie neuronalnych korelatów aktywności wolicjonalnej zarejestrowanych w trakcie wykonywania przez pacjenta zadania umysłowego. To drugie podejście opiera się na założeniu, że aktywność wolicjonalna wymaga świadomości i nie da się jej wyjaśnić w kategoriach stereotypowych reakcji na stymulację. Podczas gdy większość przedstawionych w niniejszym przeglądzie podejść bardzo dobrze sprawdza się w różnicowaniu pomiędzy grupami, do tej pory niewiele z nich pozwala różnicować stan świadomości na poziomie pojedynczego pacjenta. W tym najistotniejszym – jeśli wziąć pod uwagę dalszą opiekę nad pacjentem – zadaniu duży potencjał wydaje się mieć komplementarne korzystanie z kilku metod bądź stosowanie badań pozwalających wieloaspektowo ocenić funkcjonowanie mózgowia dzięki jednoczesnemu wykorzystaniu różnych technik pomiaru (np. EEG i fMRI). |
topic |
zaburzenia świadomości mózgowe mechanizmy świadomości neuroobrazowanie stan wegetatywny stan minimalnej świadomości |
url |
http://neurologia.com.pl/index.php/wydawnictwa/2016-vol-16-no-1/zaburzenia-swiadomosci-z-perspektywy-neuroobrazowania?aid=865 |
work_keys_str_mv |
AT urszulagorska zaburzeniaswiadomoscizperspektywyneuroobrazowania AT krzysztofgociewicz zaburzeniaswiadomoscizperspektywyneuroobrazowania AT marcinkoculak zaburzeniaswiadomoscizperspektywyneuroobrazowania AT annajurasinska zaburzeniaswiadomoscizperspektywyneuroobrazowania AT martabrocka zaburzeniaswiadomoscizperspektywyneuroobrazowania AT marekbinder zaburzeniaswiadomoscizperspektywyneuroobrazowania |
_version_ |
1725732153980878848 |