تجزیه به آحاد واژگان و کاربست آن در ترجمۀ قرآن (مطالعۀ مورد پژوهانۀ سوره های نور، فرقان و شعراء)
تجزیه به آحادِ واژگان، به عنوان یکی از نظریه های حوزۀ معناشناسی و مطالعات معنایی، به تجزیۀ واحدهای زبانی و اجزای تشکیلدهندۀ آنها میپردازد. این روش در شناساییِ تفاوتهای معناییِ بینِ واژگانِ هممعنا، اهمیت بسیاری دارد و معنای نهفته در لایههای معنایی واژگان را کشف و بیان میکند. پژوهش پیشرو، ک...
Main Authors: | , , |
---|---|
Format: | Article |
Language: | fas |
Published: |
Alzahra University
2019-02-01
|
Series: | زبان پژوهی |
Subjects: | |
Online Access: | http://jlr.alzahra.ac.ir/article_3003_a19a91ac18037e017cab89f41fc46a84.pdf |
Summary: | تجزیه به آحادِ واژگان، به عنوان یکی از نظریه های حوزۀ معناشناسی و مطالعات معنایی، به تجزیۀ واحدهای زبانی و اجزای تشکیلدهندۀ آنها میپردازد. این روش در شناساییِ تفاوتهای معناییِ بینِ واژگانِ هممعنا، اهمیت بسیاری دارد و معنای نهفته در لایههای معنایی واژگان را کشف و بیان میکند. پژوهش پیشرو، کوشیده است با معرفی روش تجزیه به آحاد واژگان ، به عنوان رویکردی نو در حوزۀ معناشناسی به شیوه های برابریابی واژگان، به تحلیل مؤلفهای معنای واژگان بپردازد. این پژوهش از جنبة هدف، کاربردی است و با روش توصیفی- تحلیلی ازگونة انتقادی سامان یافته است؛ از این رو، با تکیه بر منتخبی از واژههای سورههای نور، فرقان و شعراء در ترجمه های آیتی (Ayati, n.d.)، الهی قمشه ای (Elahi Qomshehei, 2002)، رضایی اصفهانی Rezaei Isfahani, n.d.))، فولادوند (Foolad vand, 2007) و معزّی (Moezzi, 1993) به بررسی عملکرد مترجم ها در برابریابی واژههای نشاندار و شیوۀ انتقال مؤلفه های معنایی اینگونه واژهها میپردازد. برآیندِ پژوهش، نشان میدهد که توجهِ ناکافیِ مترجم ها به آحاد تشکیل دهندۀ معنای یک واژه، منجر به ارائۀ معنای اولیه و هسته ای از واژه شده است. با وجود اینکه هیچ ک از مترجم ها در ارائۀ برابر نهادهای دقیقِ واژه های مورد بررسی، کاملاً موفق عمل نکردهاند؛ باید اشاره نمود به ترتیب ترجمه های رضایی اصفهانی، الهی قمشهای، آیتی، معزی و فولادوند دربردارندة بیشترین تا کمترین توجه به آحاد معنایی واژگان قرآنی بودهاند. |
---|---|
ISSN: | 2008-8833 2538-1989 |